سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

394

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

هردو زائل و ساقط است چنانچه در صورت دوّم كه هردو كافر هستند وصف اسلام در هيچكدام نمىباشد بنابراين در ايندو صورت هيچيك از زن و شوهر از حيث اسلام و حريّت بر ديگرى ترجيح ندارند منتهى چون زن از حيث ديگر واجد رجحال مىباشد و آن اينستكه لياقتش بامورى كه قبلا ذكر شد بيش از مرد بوده لاجرم او را براى حضانت طفل دراين مدت كه ايّام شيرخواره‌گى طفل مىباشد بر پدر مقدّم داشته‌اند ، سپس مىفرماين : اگر مادر به تنهائى آزاد و مسلمان بوده و پدر طفل كافر يا مملوك ديگرى باشد تا ما دامى كه طفل بالغ شود نسبت به حق الحضانت وى مادر بر پدر مقدّم است اگر چه پدر جدا شده و شوهر ديگرى اختيار نموده باشد . قوله : فانّه يسقط اعتبار الحريّة فى الاول : ضمير در [ فانّه ] به معناى [ شأن ] بوده و مقصود از [ الاوّل ] صورتى است كه ابوان هردو مملوك ديگرى باشند . قوله : و الاسلام فى الثانى : يعنى يسقط اعتبار الاسلام فى الثانى و مقصود از [ الثانى ] صورتى است كه ابوان هردو كافر باشند . قوله : فهى احق بالولد مطلقا : چه ولد مذكّر بوده و چه مؤنث باشد . قوله : الى ان يبلغ و ان تزوّجت : ضمير در [ يبلغ ] به ولد و در [ تزوّجت ] به امّ راجع است . متن : فإن فصل عن الرضاع فالأم أحق بالأنثى إلى سبع سنين و قيل : إلى تسع و قيل : ما لم تتزوج